Vaxtilə “Azərbaycan” nəşriyyatında demək olar ki, hər gün rastlaşdığım 36 illik dostum Nüsrət Quliyevin ömür kitabı da belə kitablardandır.
Onun həyatı haqqında danışarkən ilk yada düşən vəzifələr, təltiflər, səs-küylü uğurlar olmur. İlk yada düşən zəhmətdir. Çünki onun ömrünün əsas müəllifi elə zəhmətin özüdür.
Uzun illər "Azərbaycan" nəşriyyatında çalışmış Nüsrət qardaşım minlərlə kitabın, qəzetin və jurnalın işıq üzü görməsində görünməyən, amma əvəzsiz əməyi olan insanlardan biri olub. Oxucu kitabın, qəzet və jurnalın müəllifini tanıyır, redaktorunu tanıyır, bəzən nəşriyyatın adını da xatırlayır. Ancaq həmin çap məhsullarının qüsursuz məşri üçün gecəsini gündüzünə qatan insanların adları çox vaxt tarixə yazılmır.
Lakin həyatın öz yaddaşı var.
O yaddaş isə heç vaxt zəhməti unutmur.


Çap maşınlarının səsi qəribə musiqidir. O musiqini yalnız uzun illər poliqrafiya ilə yaşayan adamlar duya bilirlər. Kağızın iyi, təzə çap olunmuş qəzetin mürəkkəb qoxusu, dəzgahların ahəngdar ritmi... Bunlar Nüsrətin ömrünün ayrılmaz hissəsinə çevrilib.
O, qəzeti, sadəcə, məhsul hesab etməyib.
Qəzet onun üçün xalqın yaddaşıdır.
Bir xalqın düşüncəsi, tarixi, sevinci və kədəri qəzetin səhifələrində yaşayır. Bu səbəbdən də o, hər işə müqəddəs əmanət kimi yanaşıb.
Vicdanla görülən iş insanın görünməyən imzasıdır.
Nüsrət Quliyevin imzası minlərlə çap məhsulunun görünməyən səhifələrində yaşayır.



Bəzən düşünürsən ki, insanı tanımaq üçün onun haqqında yazılanları oxumaq kifayət deyil.
Onun işlədiyi kollektivə baxmaq lazımdır.
İllərlə çiyin-çiyinə çalışdığı adamlara baxmaq lazımdır.
Çünki insan haqqında ən doğru sözü onun qonşusu, dostu və həmkarı deyə bilir.
Nüsrəti tanıyanların söylədikləri bir nöqtədə birləşir.
"Dürüst adamdır."
Bu ifadə ilk baxışda sadə görünür.
Əslində isə insan haqqında deyilə biləcək ən böyük qiymətdir.
Dürüstlük elə sərvətdir ki, nə pulla alınır, nə də vəzifə ilə qazanılır.
O, ömür boyu yaşanmalıdır.
Nüsrət də 65 ildə məhz belə yaşayıb.



Onun xarakterində diqqəti cəlb edən başqa bir xüsusiyyəti isə təvazökarlığıdır.
İndi çoxu görünmək istəyir.
O isə görünmədən xidmət etməyi bacarıb.
Çünki yaxşı bilir ki, ağac bar verdikcə başını aşağı əyər.
İnsan da kamilləşdikcə sadələşər.
Bu sadəlik isə zəiflik deyil.
Bu, daxili böyüklüyün əlamətidir.



İnsan ömrü yalnız işlədiyi illərlə ölçülmür.
Onun arxasında qoyduğu izlə ölçülür.
Bəzən böyük saraylar tikən adamlar unudulur.
Amma bir xoş söz deyən, bir ürək sevindirən insan onilliklər boyu xatırlanır.
Nüsrət Quliyev insanların yaddaşında məhz belə qalıb və illər keçəndən sonra da qalacaq...
Etibarlı dost.
Qayğıkeş həmkar.
Sözübütöv insan.
Halal çörəyin qədrini bilən zəhmət adamı.



Zaman heç kimi gözləmir.
İllər də səhifələr kimi çevrilir.
Bir gün insan dönüb geriyə baxır.
Arxada qalan yolun uzunluğunu deyil, mənasını düşünür.
Nüsrətin arxada qoyduğu yolun mənası var.
O yol vicdanın yoludur.
Əməyin yoludur.
Ləyaqətin yoludur.
Belə yollar heç vaxt itib-batmır.
Çünki onları insanların xatirəsi qoruyur...



Bu gün onun ömür karvanı 65-ci dayanacağında qərar tutur.
65 il...
Bir insan ömrü dedikdə onu ucaldan var-dövlət və ya vəzifə deyil, onun mənəvi zənginliyi, halal əməyi və arxasında qoyduğu xoş xatirələr yada düşür.
Nüsrət Quliyev də ömrünü ləyaqətlə yaşayan, peşəsini sevən və ətrafındakı insanların qəlbində hörmət qazanan ziyalı əmək adamıdır. Onun həyat yolu zəhmətin, vicdanın və insanlığın ən gözəl nümunələrindən biri kimi daim dəyərini qoruyacaq.
65 il belə olub və bir neçə on il də keçəcək, belə qalacaq...
65-in mübarək olsun, qardaş!..

Daşdəmir ƏJDƏROĞLU